Achter de schermen

Ik heb het de afgelopen tijd erg druk gehad met andere dingen, vandaar dat het wat stil was over de wedstrijd. Maar ja, de vereniging heeft maar 2 leden, Jantine en ik en er komt nu een hoop werk op ons af.

Ik zal hier proberen zoveel mogelijk op te schrijven waar we mee bezig zijn (in willekeurige volgorde, maar als je wilt reageren, dan is de nummering wel handig).

  1. Door de verenigingsvorm, dacht ik, dat je niet persoonlijk verantwoordelijk bent. Dat is niet zo, dus heb ik contact opgenomen met mijn verzekeringsman of er een verzekering nodig is. En ja, dat moet. Er is een heel scala aan verzekeringen, maar ik heb gevraagd om iets eenvoudigs voor één wedstrijd. Hij gaat het uitzoeken na mijn uitleg van het soort wedstrijd, maar vertelde dat verzekeringsmaatschappijen niet happig zijn op dit soort evenementen omdat daar met onvoorspelbare dieren wordt gewerkt. De vraag is ook of mensen van te voren een verklaring moeten ondertekenen over hun verantwoordelijkheid.

    Vervolg: we hebben een WA verzekering voor verenigingen afgesloten, was niet duur, maar dekte precies dat waar je als organisator bang voor bent.
  2. Bij de endurance wedstrijden wordt bij de medische keuring gebruik gemaakt van diergeneeskunde studenten, die het medische vooronderzoek doen. Het belangrijkst is, dat die de hartslag meten, toch een heel gedoe vooraf en na afloop van de wedstrijd. Dat hartslagmeten gaat met een stethoscoop, waarbij de student gedurende 15 of 60 seconden de hartslag telt. Ik had gedacht, om dat electronisch te doen, en dan heb je ook geen mensen nodig, die een handigheid met de stethoscoop hebben. Dus heb ik twee zgn Vetchecks aangeschaft. Ik heb zoiets vroeger ook wel gebruikt, toen had je zo’n ding in combinatie met een Polar hartslag horloge en dat werkte wel redelijk, je drukt zo’n rubberstrip tegen het paard aan en je kan het aflezen na een paar secondes. Deze vetcheck kan je nu uitlezen met je mobiel met een van de vele heartrate apps. Ik had op de reportages van de wedstrijden in de UAE gezien dat de hartslag dan meteen op een groot display te zien was. Dus dacht ik aan een tablet met zo’n app en een vrijwilliger die het tegen de buik van een paar aandrukt. Welnu, het werkt nog voor geen meter. De apps zijn niet zo handig, ze gaan ervan uit, dat je een hele training volgt, en ik kon er geen vinden die makkelijk koppelt en in grote letters de hartrate aangeeft. Verder hebben onze (altijdbuiten-)paarden ook in de zomer een behoorlijke vacht en gaf de vetcheck alleen maar een hartslag op mijn eigen blote bast.
  3. Het herkennen van deelnemers. Wij hebben nu zo’n 12 hesjes bij de ACTION gekocht (8 geel, 4 oranje) daar moeten dus meer van komen. Maar daar staat geen nummer op. In Duitsland heb ik bij wedstrijden gezien dat men daar met krijt op de bil van het paard het nummer schrijft, dus dat lijkt de oplossing.

    vervolg: we hebben de stiften getest op onze paarden, werkt goed!
  4. De registratie. Bij de endurance moet iedere deelnemer een kaartje bij zich hebben, waar alles op genoteerd wordt, gedeeltelijk wordt paralel een administratie op de computer bijgehouden. . Na afloop wordt dat verwerkt in een wedstrijdprogramma.
    Dat hoeft volgens mij niet, zeker niet bij deze simpele rit. Maar goed, doen we het op een formulier, of op een excellsheet op een laptop. Voordeel van gewoon noteren is, dat er niets mis kan gaan. Als de laptop crasht, heb je niks.
  5. De route. Die moeten we nog uitzoeken, maar dat is met ruiterenmennen zo te doen. Maar moet die helemaal bewegwijzerd worden, dat is nog een heel werk. Zoals bij de endurance, moet dan bij ieder splitsing in het ruiterpad een aanwijzing staan. Gebruikelijk is een rood lint= rechts, een wit lint= links, een geel lint= rechtdoor/dit is de goede route. Maar misschien is een duidelijk kaart en een gpx file voor de mensen met een gps app genoeg. Verder moeten er bordjes staan van 1km, 2km tot de finish. Ook is het oversteken bij de Johanneshof een punt van zorg.

    vervolg: we gaan geen bordjes plaatsen, een duidelijke kaart en een gpx file moet genoeg zijn. Jantine gaat nog een instructiefilmpje voor topo-gps maken.
  6. De correspondentie. Ik geef toe, dat ik daar wat steken heb laten vallen. Maar het gedoe met email op diverse adressen, helemaal de warboel van facebook maakt het wel moeilijk. Maar ik ga aan de gang.
  7. Financieen Er zal binnenkort behalve een bevestiging van inschrijving, een verzoek uit moeten gaan voor de €30 om de inschrijving definitief te maken. Zo langzamerhand wordt duidelijk, dat we allerminst kostendekkend bezig zijn.

Ik maak me een hoop zorgen, maar Jantine stelt me gerust, het is maar een wedstrijdje van 20 mensen, best gezellig!

4 september

Corona

Zoals nu  duidelijk wordt, kan de wedstrijd niet doorgaan.  Zodra de wereld weer normaal wordt, vragen we toestemming aan bij de PWN voor een wedstrijd.

Het contact met de PWN is goed, dus in de toekomst gaat het zeker weer lukken. En zonder veel reclame, was de intekenlijst meteen voor 3/4 vol, dus er komt dit jaar zeker een wedstrijd in Heemskerk!

wedstrijd 18 april aangevraagd bij de PWN

We hebben een aanvraag ingediend bij de PWN voor een rit van 20,4 km in de duinen bij Castricum, start parkeerplaats Oudendijk.

Dat gaat met een webpaginaformulier. We kregen een verzoek om uitleg, dit hebben we geantwoord:

Beste PWN,

  • We mikken op max 30 deelnemers, geen menners.
  • De ‘anderelangeafstandsruiters’ is een vereniging in oprichting, die langeafstandswedstrijden voor ruiters wil organiseren. Doel is een gezellige rit met een grote variëteit aan paardenrassen in een licht competitieve sfeer, naar het voorbeeld van de VDD, de Duitse bond van Distanzreiter. Er zal ook een dierenarts aanwezig zijn.
  • Er is geen gelijke start, de deelnemers starten om de  3 minuten.
  • We zullen zelf voor vrijwilligers zorgen die de oversteek bij moeilijke punten coördineren.